poniedziałek, 25 lutego 2013

Pewna zmiana :)

Chciałam Wam pokazać nową osobę którą będzie naszą główną bohaterką.:D
Po prostu zmieniam osobę ponieważ ciężko mi jest dodawać jakiekolwiek fotki ;) Dlatego też postawiłam wybrać gwiazdę żeby przedstawiała Karolinę.Od razu chcę wyjaśnić że to nie zmieni wgl całej historii.
Mam nadzieję że będziecie zadowoleni z tej zmiany która ułatwi mi bardzo pisanie rozdziałów.
Osobiście uwielbiam tą aktorkę i uważam że jest naprawdę śliczna.
Mam nadzieję że Wy też będziecie zadowoleni ;)
Przedstawiam Wam...Naszą Karolinę.
Jeśli są jakieś niejasności pytać w komach ;*
-Patyrś

niedziela, 24 lutego 2013

Rozdział 24 "-Nie możesz marnować talentu..."

Szybko zjadłyśmy śniadanie i wybiegłyśmy z domu gdzie czekała na nas zamówiona taksówka.Rihanna była zdenerwowana i smutna a ja starałam się ją jakoś rozerwać głupimi kawałami i opowieściami ale nie udawało mi się.Dziewczyna patrzyła się nieobecnym wzrokiem przez okno i pogrążona w myślach miałam wrażenie że mnie wgl nie słyszy.
-Jesteśmy na miejscu...-mruknęła smutna.Przed budynkiem było pełno paparazzi i fanów.RiRi wzięła głęboki wdech i wyszła uśmiechając się.Byłam w podziwie jak szybko potrafiła przybierać różne twarze.Zrobiłam tak samo jak ona i wyszłam za nią.Szybko zniknęłyśmy w windzie machając do ludzi za szklaną ścianą hotelu.-Mam dość...-powiedziała smutnie.
-Musisz być silna...Pamiętaj...Jesteś sobą i nie musisz pokazywać się ciągle z uśmiechem...Jesteś człowiekiem i masz różne nastroje.-spojrzałam na nią czule i leciutko się uśmiechnęłam ona pokiwała głową na znak że rozumie i po chwili winda się otworzyła.
-Uf...-zamknęła oczy a po chwili je otworzyła i wyszłyśmy z windy.
-Dasz sobie radę...-szepnęłam do niej gdy otwierała drzwi.Weszłyśmy do apartamentu i w salonie nikogo nie zauważyłyśmy więc Rihanna od razu przeniosła się do sypialni gdzie miała rzeczy zobaczyła tam śpiącego Chrisa.
-Lepiej nawet jak nie będzie wiedział kiedy tu byłyśmy...-powiedziała szeptem a ja stałam jak wryta, w salonie na sofie spał Bieber.
-Co on tu robi??-pokazałam na młodszego chłopka cały czas się na niego patrząc.Wyglądał tak niewinnie jak spał...
-Nie mam zielonego pojęcia...-mruknęła zapinając walizkę.-I nie chcę tego wiedzieć.-złapała za kosmetyczkę i wyszłyśmy z sypialni.Cichutko ją zamknęłam i na paluszkach skierowałyśmy się do drzwi jednak starsza dziewczyna oglądając się za siebie torebką którą miała na ramieniu zrzuciła jakiś szklany wazon który rozbił się w drobny pył.
-Pięknie...-szepnęłam i po chwili z sypialni wyskoczył Chris a z sofy Justin prawie podskoczył.Oboje byli w samych spodniach dresowych,wyglądali zabawnie bo byli jeszcze zaspani i rozczochrani.
-Karo...-Bieber spojrzał na mnie z nadzieją w oczach.
-Kochanie...-Chris szybko podszedł do RiRi.-Co ty robisz??
-A nie widać?!-była bardzo wkurzona.
-Ale czemu??-Brown nie mógł nic pojąć,Rihanna stała wkurzona trzymając walizkę,Bieber mi się przyglądał a ja patrzyłam w ziemię przyglądając się rozsypanej wazie.
-Jesteś taki głupi czy takiego udajesz??
-Ja nie dam rady...Przeszperam...-szepnąłem do mojej koleżanki i wybiegłam z pomieszczenia.
-Ka...Czekaj!-dziewczyna dynamicznym krokiem poszła za mną z walizką.
-Karolina!-Bieber ją wyprzedził i wybiegł za mną.Dogonił mnie i łapiąc za nadgarstek przyciągnął do siebie przytulając.
-Zostaw!-odepchnęłam go od siebie.Byłam cała zapłakana i wściekła.-Jak mogłeś?Jak mogłeś tak postąpić??-syknęłam,RiRi stanęła za mną i nacisnęła przycisk przywołując windę.-A obiecywałeś...Mówiłeś że kochasz...I przy pierwszej lepszej okazji odwalasz takie numery?!
-Kochanie...
-Nie mów tak do mnie.-akcentowałam każde słowo.
-Słońce...-Rihanna zawołała mnie wchodząc do windy.
-Nie wiem jak mogłeś tak postąpić ale wiedz że ja nigdy bym cię tak nie zraniła.-odwróciłam się w stronę mojej koleżanki i weszłam do windy.Osunęłam się na ziemię dotykając plecami ściany i patrząc na Biebera.Znów płakałam a niewyobrażalny ból i cierpienie przeszywało moje serce ale i ciało.Patrzyłam przez łzy jak drzwi się zasuwają i myślałam nad tym jakby to było gdybym została wczoraj z nimi i nie proponowała wyjścia na spacer.
Droga powrotna do domu minęła szybko i w ciszy.Obydwie byłyśmy przybite i nie chciałyśmy słuchać nikogo.Wchodząc do mojego pokoju natknęłyśmy się na Miłosza.
-Rozgość się...Zaraz do ciebie przyjdę.-pokazałam na drzwi do mojego pokoju i podeszłam do brata.RiRi zrobiła co kazałam i po chwili zniknęła za drzwiami.
-Mała co jest??-położył mi ręce na ramionach i przytulił do siebie.Szybko wytłumaczyłam bratu co się dzieje i wtuliłam się w niego mocniej.-Tak mi przykro...-pocałował mnie w głowę i leciutko odsunął.-Idź do niej...Obydwie potrzebujecie siebie.-uśmiechnął się blado a ja pokiwałam głową i poszłam w stronę drzwi.
-Dziękuję Miłosz...-spojrzałam na brata a później spuszczając wzrok weszłam do pokoju gdzie na środku siedziała RiRi medytując.Położyłam się na plecach na łóżku,ręce uniosłam na wysokości mojej głowy i patrzyłam w sufit.
-To nie pierwszy raz jak widziałam go gdy całuje Gomez...-zaczęła mówić nie zmieniając ani pozycji ani otwierając oczu.-Ją całuje już chyba 5 a przewinęło się jeszcze wiele innych...Za każdym razem mu wybaczam bo go kocham...Nawet wtedy jak mnie pobił...Wybaczyłam.-łzy popłynęły jej po policzkach.-Miłość wszystkiemu wybacza...Ale mam wrażanie że ta miłość jest platoniczna...-otworzyła oczy i patrzyła się przed siebie,na pustą ścianę.-W oczach Justina jest ta miłość gdy na ciebie patrzy...Jest to coś czego nie ma w oczach Chrisa gdy na mnie zerka...
Rozmawiałyśmy przez resztę popołudnia o naszych relacjach z Chrisem i Justinem leżąc na podłodze i wpatrując się w sufit.Płakałyśmy i przeklinałyśmy...Było nam ciężko ale to że obydwie świetnie się dogadywałyśmy podnosiło nas na duchu.
-Hej.A może przejdziemy się do Snack'a??-usiadłam podpierając się na ręku.
-Do kogo??-spojrzała na mnie jak na idiotkę.
-To klub w którym można tańczyć ale nie ma alkoholu ani nic takiego.Po prostu można zmierzyć się w bitwie albo się pobawić.-uśmiechnęła się.
-Jestem za!-usiadła podekscytowana.-Wystroimy się tak żebyśmy zajebiście wyszły na zdjęciach a później jak chłopacy je zobaczą będą się zastanawiać nad tym co zrobili.
-Pokażmy im że też umiemy się bawić.-szeroko się uśmiechałyśmy.
-Na nasze szczęście znam Snack'a i wejdziemy bez biletów.-przewracałyśmy ciuchy w mojej szafie i walizce Rihanny.Przerwałam szukanie i poszłam do brata powiedzieć mu o naszych planach a on tylko przytaknął ponieważ był zbyt zajęty pisaniem z Holly.Pomyślałam sobie że muszę go wypytać jak poszło.Wróciłam do pokoju i Rihanna była już przebrana.
-Jak ci ślicznie w bieli.-uśmiechnęłam się a ona posłała mi dumny uśmiechem.Podeszłam do szafy i wybrałam strój który uwielbiałam.Szybko pobiegłam do łazienki i się przebrałam robiąc make up i fryzurę.
-I jak?-wyszłam już kompletnie gotowa i wyglądałam świetnie.
-Ej! Jak ja przy tobie wyglądam?!Jak jakaś sprzątaczka!-oburzyła się wstając z łóżka.
-Taaa... jasne.Wyglądasz ślicznie.
-Ale ty lepiej.-znów usiadła z niby niezadowoloną miną na łóżku.
-Nie prawda!!-włożyłam telefon do kieszeni i pociągnęłam ją za rękę.-Już chodź a nie marudzisz...-wybiegłyśmy z domu chichocząc i poczekałyśmy chwilę na zamówioną wcześniej taksówkę.Roześmiane wsiadłyśmy do auta i powiedziałam nazwę klubu a kierowca zawiózł nas na miejsce.Przed budynkiem było jak zwykle pełno ludzi ale my wysiadłyśmy i podeszłyśmy to jednego z ochroniarzy.
-Cześć Max.-przywitałam się z dużym,ciemnym mężczyzną.
-Karo...Jak miło cię widzieć.-uśmiechnął się przytulając mnie.-Snack ostatnio o ciebie pytał.
-Naprawdę??Muszę się z nim zobaczyć.-uśmiechnęłam się a RiRi odcharknęła.-A tak.Max do Rihanna.RiRi to Max.-przedstawiłam ich sobie a oni uścisnęli dłonie.
-Miłej zabawy życzę.-uśmiechnął się serdecznie mężczyzna otwierając nam bramkę.Posłałyśmy mu szerokie uśmiechy i weszłyśmy do środka.Było pełno bawiącej się młodzieży i nie tylko.Snack jak zwykle był DJ'em więc powiedziałam mojej towarzyszce że najpierw pójdziemy się przywitać a później potańczyć.Zgodziła się bez wahania i w mgnieniu oka byłyśmy przy konsoli.Miejsce dla DJ było świetne ponieważ znajdowało się wyżej niż scena i miło za sobą szklany pokój gdzie była sofa i barek.Pokój był z szkła dźwiękoszczelnego więc było tam spokojnie.
-Witam szanownego pana.-uśmiechałam się do przyjaciela.Ten spojrzał na mnie z chytrym uśmieszkiem i nacisnął jeden z przycisków.
-Witam szanowną panią.-przytulił mnie zsuwając słuchawki na szyję.-Wow...To Rihanna??-spojrzał na kobietę obok mnie.
-Mów mi RiRi...-wyciągnęła do niego dłoń.-Miło poznać.
-Wzajemnie...-pocałował jej rękę a później się wyprostował.-Może zaśpiewałabyś coś?
-Hm...Czemu nie.-wzruszyła ramionami i wzięła mikrofon od mojego przyjaciela.-Jak się macie?!-wykrzyknęła do ludzi tańczących a Snack wyłączył na chwilę muzykę zmieniając ją na Rihanny-Don't stop the music.Stałam obok mojego przyjaciela a kobieta śpiewała swoją piosenkę.Uśmiechała się i widać że przynajmniej na chwilę zapomniała o Bownie.Gdy skończyła pomachała do ludzi którzy tańczyli na parkiecie i patrzyli na nią z podziwem a później oddała mikrofon Snack'owi.-I jak mi poszło??
-Jak zwykle olśniewająca.-uśmiechnął się mój przyjaciel.
-Świetnie kochana.-przytuliłam się do niej z uśmiechem.
-Nie radziłbym wam teraz tam schodzić.-mężczyzna pokazał w stronę parkietu.-Rozszarpią was.
-Masz rację...-mruknęłam.
-To w takim razie zostajemy tu.Chyba że to problem?-spojrzała na DJ'a.
-Żaden.-uśmiechnął się łobuzersko do Barbadoski.Włączył kolejne piosenkę a my sobie stanęłyśmy z tyłu i tańczyłyśmy.Bawiłyśmy się świetnie mimo tego że byłyśmy smutne.-Karo!-zawołał do mnie mój przyjaciel.
-No??
-Zaśpiewasz??
-Nie!-zdziwiłam się jego propozycją bo nie wiedział że potrafię śpiewać.
-Miłosz mówił że jesteś świetna.-wcisnął mi do ręki mikrofon i zwrócił się do ludzi.-Słuchajcie!Mamy tu gościa specjalnego!Moją wielką przyjaciółkę którą udało mi się namówić aby zaśpiewała.-włączył piosenkę a ja posłałam mu zabójcze spojrzenie.Zaczęłam śpiewać i robić głupie miny.RiRi stała z otwartą buzią a ja się świetnie bawiłam.Było to pierwszy raz jak śpiewałam przed ludźmi.Wszyscy byli zachwyceni,gwizdali,krzyczeli i świetnie się bawili.Gdy skończyłam tę piosenkę Snack uśmiechnął się złowieszczo i puścił  kolejną dając mi znak żebym śpiewała.Zrobiłam co chciał i nadal się świetnie bawiłam.Przy trzeciej i ostatniej piosence zbiegłam po schodach na parkiet i śpiewając podskakiwałam po całej sali.Ludzie piszczeli i biegali za mną a ja wróciłam do Snack'a gdzie wejścia na górę broniło dwóch ochroniarzy więc dalej ludzie za mną nie mogli przejść.Zakończyłam piosenkę i pożegnałam się życząc miłej zabawy.Oddałam mikrofon przyjacielowi i szepnęłam że go kiedyś za to zabiję a później podeszłam do zdumiałej Rihanny.
-Ty jesteś wspaniała!-wykrzyknęła przytulając mnie mocno.
-Nie prawda...-otworzyłam drzwi do pokoiku i wzięłam z lodóweczki colę w puszcze siadając na sofie obok RiRi.-Chcesz coś??
-Może drinka...-powiedziała uśmiechnięta.
-Ale musisz się sama obsłużyć.-wytknęłam jej język i pokazałam na barek po naszej lewej.Szybko się podniosłyśmy,ja usiadłam przed blatem na wysokim krześle a Rihanna ustała za blatem.Uśmiechnęła się w podziwie.
-Ale tu tego jest...
-Ale proszę z rozsądkiem.-spojrzałam na nią.
-Jeden drink.
-Obiecujesz??
-Masz moje słowo.-wyciągnęła szklankę i różne trunki mieszając je.Zrobiła sobie kolorowy napój i usiadła obok mnie.Rozmawiałyśmy o całej tej imprezie i RiRi była w podziwie że tak śpiewam.-Musisz zaśpiewać ze mną w duecie.
-Nie ma mowy.-spojrzałam na nią smutnie a po chwili do pokoju wszedł Snack.
-I jak się podoba??-uniósł ręce do góry pokazując swoje królestwo.
-Boskie!-moja koleżanka była zachwycona.DJ ustał za blatem i zaczął robić sobie napój.
-O czym mowa??-spojrzał to na mnie to na piosenkarkę.
-Nie chce ze mną zaśpiewać w duecie.-pokazała na mnie palcem udając że się focha.
-Wiedziałem...-spojrzał na mnie.-Tylko czemu??
-Bo nie.-wzięłam moją puszkę i przeniosłam się na sofę.-Nie chcę żeby wszyscy mówili że coś osiągnęłam dzięki niemu...-powiedziałam smutnie siadając wygonie.Snack wiedział co nieco o moim związku,ale nie wiedział co się stało wczoraj.RiRi szybko i zwięźle mu wytłumaczyła i oboje usiedli obok mnie.
-Nie powinnaś się poddawać tylko przez niego.-mój przyjaciel spojrzał na mnie smutno.
-Masz wielki talent i powinnaś go wykorzystać.-dodała Rihanna.
-Nie.Nie i koniec.
Resztę wieczoru spędziłyśmy na tańczeniu i wygłupianiu się.Świetnie się razem bawiłyśmy ale niestety około 2 nad ranem musiałyśmy wracać.Max odwiózł nas swoim Jeep'em pod mój dom żegnając się z nami obydwiema.Cieszyłam się że Rihanna tak jak obiecała wypiła tylko jednego drinka więc nie zaszumiało jej w głowie.Zdjęłyśmy buty w salonie i pobiegłyśmy do pokoju.Moja towarzyszka rzuciła się na łóżko i głęboko westchnęła.Ja wyjęłam z szafy nasze piżamy i podałam tą jej.
-Ah...Wspaniały wieczór w spaniałym towarzystwie.-uśmiechnęła się spoglądając na mnie.
-Też tak uważam.-weszłam do łazienki i zamknęłam drzwi na klucz.Zażyłam długiej i leniej kąpieli aby lekko się odprężyć.Szybko byłam już godowa do pójścia spać i gdy wyszłam do pokoju Rihanna szybko wskoczyła pod prysznic.Leżałam i patrzyłam w sufit uśmiechając się sama do siebie.Myślałam o tym jak śpiewałam przed tyloma ludźmi.Gdy piosenkarka wróciła skoczyła na łóżko siadając po turecku,przyglądała mi się uśmiechając.
-Nie możesz marnować talentu...
-Ri...Proszę nie dzisiaj...-przykryłam się kołdrą i patrzyłam na koleżankę.Po chwili usłyszałyśmy dzwonki naszych telefonów więc szybko za nie złapałyśmy.Wiadomość od Biebera była krótka "Wyjrzyj przez okno".Spojrzałam na koleżankę, już się nie uśmiechałyśmy.
-Wyjrzyj przez okno.-przeczytała na głos spoglądając na mnie pytającym wzrokiem.
______________________________________________________________________
:D Ahhh.... Mam nadzieję że będziecie zadowoleni ;) Ja jestem zadowolona i nawet usatysfakcjonowana.
Nie mam pojęcia kiedy dodam następny ponieważ muszę się uczyć... :/ Grrr...No cóż.
Postaram się jak najszybciej :*
-Patryś

sobota, 23 lutego 2013

Rozdział 23 "Tak mi go brakuje..."

Był to Chris Brown.Wiedziałam że JB się z nim przyjaźni ale nigdy nie miałam okazji poznać go osobiście.A byłam jego naprawdę wielką fanką.Szybko wyskoczyliśmy z wody i podeszliśmy do mężczyzny.
-Yoł Chris.-przybili sobie swoją specyficzną piątkę a później Brown spojrzał na mnie.
-Jestem Chris Brown.-uśmiechnął się wyciągając do mnie dłoń.
-Karolina.-uścisnęłam rękę i odwzajemniłam uśmiech.Chris pocałował moją rękę i się uśmiechnął.
-Ona jest zajęta.-powiedział zły Justin przytulając mnie do siebie w talii.
-Taka piękna dziewczyna z tobą??Jaaaasne uważaj bo uwierzę.-zaśmiał się Brown.
-On mówi serio.-powiedziałam sięgając po ręcznik i się nim okryłam.Chris spojrzał wielkimi oczami.
-Naprawdę?Wy?Razem??-nie mógł uwierzyć.Ja chichotałam a Justin był na niego wkurzony.-Wow...
-To takie dziwne??-Justin wycierał sobie głowę.
-No.Ona jest piękna.-Chris usiadł na leżaku patrząc się na mnie.Po chwili przyszła do nas sama Rihanna,byłam w wielkim szoku a kobieta przywitała się z Bieberem.
-Cześć,jestem RiRi.A ty??-uśmiechnęła się do mnie siadając na kolanach Browna.
-To jest dziewczyna Biebsa...-powiedział piosenkarz cały czas mi się przyglądając.
-Karolina.-uśmiechnęłam się.
-Miło mi...
-Mnie również...Ja przepraszam idę się ubrać.-uśmiechnęłam się i poszłam w stronę kuchni.Szybko pobiegłam do pokoju mojego chłopaka i wzięłam szybki prysznic a później ubrałam się w ciuchy które miałam wcześniej na sobie.Gdy zeszłam na dół Justin był już odświeżony i razem z dwójką sław siedział w salonie.Chłopak był ubrany w to samo co wcześniej.Usiadłam obok niego przytulając się i patrząc na dwójkę gości.Chris i Justin rozmawiali o nowym samochodzie tego pierwszego a Rihanna siedziała znudzona.
-Chodź...Idziemy się przejść.-wstałam i podałam jej rękę.-Chyba że wolisz siedzieć tutaj i słuchać jak się ekscytują nową zabawką??
-Oczywiście że wolę iść z tobą.-zadowolone wyszłyśmy z salonu mówiąc chłopakom że idziemy się przejść i wyszłyśmy z domu.Rozmawiałyśmy o tym jak poznałam się z JB i jak to wyszło że jesteśmy razem.Szłyśmy do parku roześmiane i zadowolone.RiRi opowiadała jak to jest być sławną,chodzić na różne gale i dawać koncerty.Opowiadała mi śmieszne anegdotki z jej życia.Gdy doszłyśmy do jednej z ławek usiadłyśmy i skierowałyśmy nasze twarze do słońca zamykając oczy.
-Miło tak posiedzieć...-westchnęła.-Fajnie mi się z tobą rozmawia.-uśmiechnęła się lekko.
-Wzajemnie.
-Przykro mi że miałaś niemiłe spotkanie z Gomez...Też ją znam i serdecznie nie cierpię.-zaśmiała się a ja razem z nią.-Mówię serio...Kleiła się do Chrisa.-wywróciła oczami i spojrzała gdzieś za mnie.-Przyzwyczaiłaś się już do tego że wszędzie są paparazzi?-szepnęła a ja się odwróciłam i zobaczyłam 3 gości z aparatami, pomachałyśmy im a później wróciłyśmy do poprzedniej pozycji ignorując zainteresowanie nami dwiema.
-Tak,już tak.
-To dobrze...Czyli możemy jeszcze kiedyś wyjść??
-Pewnie.
-Może jutro od rana??Bo po południu wracamy do LA.
-To jutro o 10.00 tutaj??
-Idealnie.-uśmiechnęła się szeroko.-Chodź.Zmywamy się...-wstałyśmy i cały czas pogrążone w rozmowie wróciłyśmy do domu mojego chłopaka.Po cichutku weszłyśmy do budynku,chciałyśmy zrobić chłopakom niespodziankę i rzucić się im na szyje.Weszłyśmy do salonu a tam zobaczyłyśmy pannę Gomez jak siedzi pomiędzy Justinem i Chrisem.Myślałam że zaraz ją rozszarpię.
-Co to do cholery ma być?!-ustałam jak wryta krzyżując ręce na piersiach.Justin jedną ręką obejmował tą jędzę i całował ją po szyi,natomiast Brown całował ją po policzku.Rihanna też była nieźle wkurzona i w tej samej pozycji co ja ustała obok.
-Nie wiedziałam Gomez że teraz robisz za laskę do towarzystwa...-rzuciła kobieta obok mnie.Obydwie byłyśmy wkurzone i miałyśmy ochotę najpierw zabić Selenę a później chłopaków.
-Kochanie to nie tak jak myślisz...-Justin szybko wstał i podbiegł do mnie.Chris zrobił to samo podbiegając do RiRi,jednak my podniosłyśmy ręce dając znam aby nas nie dotykali i zrobiliśmy krok w tył.
-Jak mogłeś??-piosenkarka miała łzy w oczach i z bólem patrzyła na Browna.
-Obiecałeś że już mnie nie skrzywdzisz...-szepnęłam i pojedyncza łza spłynęła mi po policzku.-Obiecałeś...-powiedziałam jakbym już nie miała sił i spojrzałam na Justina z bólem.-Nie mam już siły....-szepnęłam i skierowałam się w stronę drzwi.
-Ka, czekaj!-Rihanna pociągnęła mnie za rękę.-Mogę nocować u ciebie??
-Pewnie.Chodź.-uścisnęłam jej dłoń i obie wybiegłyśmy z budynku.RiRi wychodząc spojrzała przelotnie na Chrisa dając znać że strasznie cierpi.Ja nie chciałam patrzeć na Biebera,nie miałam na to ani siły ani ochoty.Szybko wybiegłyśmy z domu i skierowałyśmy się do mnie.Obydwie założyłyśmy okulary aby nie było widać że płakałyśmy.Udając że się dobrze bawimy,z uśmiechami i szybkim krokiem doszłyśmy do mnie.Na nasze szczęście nikogo nie było w domu więc pobiegłyśmy do mnie do pokoju.Rzuciłyśmy się na łóżko i zaczęłyśmy przeklinać cały świat.Nie myślałam że pierwszą osobą jakiej się dzisiaj wygadam będzie właśnie Rihanna.Świetnie mi się z nią rozmawiało bo rozumiała co czuję.Zaczęłyśmy płakać i nie miałyśmy ochoty na nic więc postanowiłyśmy już się położyć.Było około godziny 22.00.Wyciągnęłam piżamę i dałam ją mojemu gościowi a ta udała się do łazienki.Dla siebie wzięłam taką samą tylko że czarną i poczekałam aż łazienka się zwolni.Wzięłam laptopa i weszłam na strony plotkarskie gdzie było pełno zdjęć jak jestem z RiRi na spacerze,później tych jak wychodzimy zdenerwowane z domu Biebera.Rihanna wyszła z łazienki i usiadła obok mnie.
-Patrz.-podałam jej laptopa.
-Śliczna Karolina Lisowska,przyjaciółka sławnego Justina Biebera która najprawdopodobniej jest teraz jego nową dziewczyną, zaprzyjaźniła się z piękną Barbadoską.Obie dziewczyny wyszły na spacer i widać było że świetnie bawiły się w swoim towarzystwie.Nawet jak zauważyły że śledzą je paparazzi po prostu z uśmiechami pomachały a później znów wróciły do dyskusji.-czytała na głos.-Czy to początek nowej przyjaźni??Pamiętajmy że Karolina Lisowska ma 16 lat a Rihanna 25...Mamy nadzieję że Rihanna nie ściągnie Karoliny na złą drogę...Zobaczymy.
-To tylko prasa...-widziałam że dziewczyna posmutniała czytając ostatnie zdanie.
-Ale mają rację...W końcu lubię zajarać.-zamknęła laptopa i odstawiła go na biurko.
-Ale to nie znaczy że ja też muszę...Miałam już przyjaciół którzy jarali a ja jednak nie spróbowałam.Nie podoba mi się to i tyle ale to nie znaczy że mam coś do osób które palą.-myłam zęby.
-Czyli nie wyrzucisz mnie??Wiesz...Mogłabym po prostu wynająć pokój w jakimś hotelu ale byłabym sama.A ja bardzo bardzo nie chcę zostać teraz sama.
-Nie martw się...Nie zostawię cię.-uśmiechnęłam się do niej ciepło zmywając make up.-A teraz jeśli pozwolisz wykąpałabym się.-wytknęłam jej język a ona się zaśmiała.
-Pewnie,sorki.-wyszła do pokoju zamykając drzwi.Szybko się wykąpałam i wróciłam do pokoju.-Ej.A ty nie idziesz jutro do szkoły??
-Nie.Idziemy dopiero w środę bo jest jakiś strajk czy coś tam.-podłączyłam telefon do ładowarki i usiadłam na łóżku obok Rihanny.
-To w takim razie nigdzie jutro nie jadę.Przedrukuję bilet na wtorek wieczór.-uśmiechnęła się szeroko.
-Naprawdę?Było by świetnie!-ucieszyłam się bo strasznie ją polubiłam.
-Pewnie.Zaraz zadzwonię do mojego managera.-wzięła swój telefon i szukała numeru.
-Może coś obejrzymy??
-Horror.-uśmiechnęła się złowieszczo a ja zachichotałam.
-Ok...Ja idę zrobić popcorn.-wyszłam z pokoju i zbiegłam do kuchni.Uszykowałam colę,chipsy,lody i zrobiłam popcorn.Wszystko położyłam na tacę i zaniosłam do pokoju gdzie na podłodze był rozłożony koc i poduszki.
-Udało się...Mam samolot na wtorek o 23.35 i skont wiedziałaś że gdy jestem smutna dużo jem??-spojrzała na mnie z uśmiechem,usiadłam obok i postawiłam tacę przed nami.
-Nie wiedziałam...Po prostu ja uwielbiam jeść gdy mam dołka.-wzruszyłam ramionami i wzięłam łyżeczkę nabierając lody.-Co oglądamy??
-A co masz??-zapytała a ja wzięłam pudełka z filami i podałam jej całą kolekcję horrorów.-Weźmiemy Egzorcystę.
-Oooo niezły gust.-uśmiechnęłam się i wyjęłam płytę z opakowania wkładając ją do DVD.Przez cały film się śmiałyśmy...Nie wiem z czego ale każda straszna scena nas rozśmieszała.W pewnym momencie usłyszałyśmy pukanie do drzwi wiec szybko wstałam i otworzyłam.
-Mała??Z kim ty się tak śmiejesz??
-Yyy..-spojrzałam na brata a później na Rihannę.
-Cześć jestem RiRi.-uśmiechnęła się machając do mojego brata.
-A!O Boże! To Rihanna!-zaczął się drzeć.-To ona!A!To naprawdę ona!-Wiedziałam że Miłosz jest wielkim fanem Rihanny,ja ją lubiłam ale nie zachowywałam się jak jakaś napalona fanka.RiRi zaśmiała się z zachowania Miłosza i podeszła do mnie.
-Miłosz to Rihanna.Rihanna to mój brat Miłosz.-śmiałam się z jego miny bo wyglądał jakby właśnie zobaczył nie wiadomo co.
-Jestem twoim wielkim, wielkim fanem.Uwielbiam ciebie,twoją muzykę i twój styl.Jesteś wspaniała.
-Miłosz spokojnie...RiRi zostaje u nas do wtorku więc spokojnie.-śmiałam się a mój brat zmierzył mnie złym wzrokiem.-A teraz wypad.-powiedziałam poważnie co rozbawiło mojego gościa.Kobieta pomachała mu i wróciła na kołdrę.Ja za chwilę też usiadłam obok niej.-Sorki za niego.
-Nie ma sprawy,przyzwyczaiłam się...-mrugnęła okiem i włączyła film.Resztę obejrzałyśmy dość nieuważnie ponieważ rozmawiałyśmy cały czas jak to jest mieć fanów i wgl.-Ka,Mam prośbę.-spojrzała na mnie niepewnie.
-Słucham?-uśmiechnęłam się ponieważ podobało mi się jak mnie nazywała.
-Pojechałabyś ze mną jutro do hotelu po moje rzeczy??Nie chcę się z nim widywać sama...-powiedziała smutno, wyglądając przez okno.
-Oczywiście.Nie ma problemu.-przytuliłam ją bo widziałam że znów jedna łza spływa jej po policzku.
-Dziękuję.-uścisnęła mnie i się lekko uśmiechnęła.Film się skończył nawet nie wiem kiedy a my siedziałyśmy i opowiadałam Rihannie moje dzieciństwo i to jak mi mieszkało się we Włoszech i jak czuję się tutaj.Gdy zrobiłyśmy się senne,zostawiłyśmy resztę jedzenia i opakowania na tacy a biorąc kołdrę i poduszki położyłyśmy się do łóżka.Ja miałam swoją kołdrę a Rihannie dałam inną.Szybko zasnęłyśmy ale przed tym rozmawiałyśmy jeszcze o wielu rzeczach.Obudziło mnie pukanie do drzwi więc szybko wyskoczyłam z łóżka i otworzyłam.
-O, hej mamo.
-Czy mogę wiedzieć co tu się dzieje??-była lekko zła więc wyszłam z pokoju i zeszłyśmy na dół do salonu.Wytłumaczyłam jej całą sytuację i przepisałam że przed przyprowadzeniem RiRi do domu nie zapytałam jej o zgodę.Moja mam była bardzo wyrozumiała więc mnie przytuliła i wybaczyła mówiąc że jej bardzo przykro że JB mnie znowu skrzywdził.
-Przygotuję wam naleśniki na śniadanie,dobrze??-pocałowała mnie w głowę i skierowała się do kuchni.
-Wyśmienicie.-uśmiechnęłam się szeroko i pobiegłam na górę do swojego pokoju.Rihanna już nie spała tylko leżała i wpatrywała się w sufit.
-Hej.-usiadłam obok niej.-Co jest??
-Śnił mi się...Śniło mi się że mi się oświadczył.Tak mi go brakuje...Ale nie chcę jak na razie z nim dzielić pokoju...Po prostu nie chcę go na razie widzieć.-popłakała się i zasłoniła twarz dłońmi.Przytuliłam ją i powiedziałam że się pogodzą...Że jej nie opuszczę i że zawsze będzie mogła do mnie zadzwonić albo odwiedzić.-Dziękuję...Naprawdę bardzo cię polubiłam.
-Ja ciebie też RiRi.-uśmiechnęłam się i zeszłam z łóżka.-A teraz musimy się wystroić skoro musimy jechać po twoje rzeczy prawda??
-Ale ja nie mam w co.
-Jesteśmy prawie takie same więc moje ubrania będą na ciebie dobre.-uśmiechnęłam się.
-Jednak sądzę że mam trochę większy tyłek od ciebie.Chociaż też masz spory.
-No dobra tyłek może tak...To ubierzesz sukienkę i będzie ok.-powiedziałam dumna z swojego pomysłu.
-Ok.-podeszła do mnie i zaczęłyśmy szukać jakiś ubrań.Rihanna wybrała sobie strój i zadowolona poszła się przebrać.Ja także szybko znalazłam zestaw i strasznie podobał mi się fakt że koszula była prześwitująca.Nawet nie pamiętałam że mam taką koszulę...
____________________________________________________________________
Z tego jestem bardzo zadowolona :D Ipppp...
Wow dwa jednego dnia...Nieźle,nieźle xD
Eh... Pewnie jutro też dodam bo już mam pomysł a może nawet jeszcze dzisiaj wieczorem mi się uda ale szczerze w to wątpię :/
Liczę an to że będziecie zadowoleni ;)
Proszę o jak najwięcej komów :*
-Patryś

Rozdział 22 "-Co wy tam tak długo robiliście??"

-Hmm...Czyli skoro uprawiasz jogę jesteś pewnie bardzo elastyczna??-spojrzał na mnie z cwaniackim uśmiechem.
-No nie powiem że nie.-wytknęłam mu język siadając na nim okrakiem.
-Pokażesz coś??-zapytał podnosząc się na łokciach.Cały czas się uśmiechał zadowolony.
-To że umiem szpagat już wiesz...-zaszłam z chłopaka i ustałam na środku pokoju podpierając się pod boki.-Hmmm...Może to.-złączyłam nogi i schyliłam się dotykając czołem do kolan a dłońmi do pięt.
-Wow...-chłopak usiadł z szeroko otwartymi oczami.
-To też jest fajne.-wygięłam się bez problemu uśmiechając się do chłopaka.Siedział z otwartą buzią zdumiony.-Ale to też lubię.-kochałam jogę,jednak nikt o tym nie wiedział.Traktowałam to bardzo osobiście więc nie mówiłam o tym wgl.Justin wiedział to tym że coś takiego mnie interesuje ale tylko dlatego że kiedyś widział jak się rozciągałam na wycieczce do Santa Marinella.Zrobiłam jeszcze te same pozycja co wcześniej robiłam sama podczas jogi a na koniec zrobiłam szpagat.
-Eh....Ja bym się połamał.-zaśmiał się gdy już usiadłam obok niego.-Czemu nie mówiłaś że aż na tak wysokim poziomie jesteś??
-Traktuję to dość osobiście i o tym że praktykuję jogę wiedziałeś tylko ty i proszę niech tak zostanie.-spojrzałam na niego prosząco.
-Oczywiście.-cmoknął mnie w usta i się uśmiechnął.-Nie dosyć że piękna,inteligentna i z charakterkiem to jeszcze elastyczna...-znów pocałował moje usta.Uśmiechnęłam się szeroko.-Zaskakujesz mnie...
-To chyba dobrze??
-Wyśmienicie.-wyszeptał a później położył mnie na plecach nachylając się nade mną i namiętnie całując.Jedną rękę wsunął pod moje plecy dotykając swoimi dłońmi mojego nagiego kręgosłupa.Drugą ręką odgarnął mi włosy z twarzy.Wplotłam mu palce w jego włosy zrzucając czapkę.Całowaliśmy się przez chwilę aż usłyszeliśmy pukanie.
-Ugh..-JB jęknął a ja się zaśmiałam.-Cii...Udajemy że nikogo nie ma.-szepnął mi do ucha cały czas na mnie leżąc.
-No co ty głupku.Mój brat wie że jestem w domu.-zaśmiałam się i zwinnie wyślizgnęłam z pod chłopaka.
-Hej młoda...Ja wychodzę.-grzebał coś w telefonie.
-Mhmm...-cały czas się śmiałam.Miłosz widząc mój humor podniusł wzrok i zobaczył Biebera który leżał już na placach wpatrując się w sufit.
-Mogłem się tego domyślić...-uśmiechnął się spoglądając to na mnie to na mojego chłopaka.-Przeszkadzam pewnie?-pytał się już patrząc na mnie.
-Nie.-powiedziałam krótko ponieważ Bieber mi przerwał.
-Tak.
-Hahaha...-mój brat był rozbawiony całą sytuacją.-No nic...Ja idę bo nie chcę się spóźnić.Pamiętajcie że macie dopiero po 16-naście lat więc nie róbcie nic głupiego.-spojrzał na mnie.
-Nie musisz nas umoralniać.-syknęłam do brata wkurzona.Miłosz widząc moją reakcję uśmiechnął się dumnie.
-Nara młodzi.
-Siema stary.-wytknęłam mu język i zamknęłam drzwi.Odwróciłam się do Justina opierając o ścianę,powoli podeszłam do niego i usiadłam na jego kolanach.Chłopak szybko się podniusł do pozycji do siedzącej łapiąc mnie za biodra.
-Kocham cię...-pocałował mnie w szyję.
-Ja ciebie też głupku.-wzięłam jego poliki w dłonie i spojrzałam w jego czekoladowe oczy.Były przepełnione uczuciem i radością.Pocałowałam go najpierw delikatnie a później namiętnie.Chłopak przysnął mnie jeszcze bardziej do siebie.Całowaliśmy się przez chwilę,ręce chłopaka błądziły po moich plecach.Oderwaliśmy się od siebie i Justin położył się na plecach ciągnąc mnie za sobą.
-Masz 30 minut na przebranie się w coś ładnego i jedziemy do mnie.-uśmiechnął się głaszcząc mnie po głowie.-Jazzy już się nie może doczekać aż cię zobaczy.
-Mmmm...Chętnie pojadę.-pocałowałam go w policzek podnosząc się z łózka
-A i weź strój kąpielowy.
-E?-odwróciłam się do niego przodem napięcie patrząc jak na głupka.
-Jest ładna pogoda...A mój ojciec podgrzał już wodę w basenie więc jest idealna na kąpiel.-uśmiechną się leniwie.
-Ja się kąpać nie będę.-otworzyłam szafę i rozglądałam się za jakiś ładnym strojem.
-Hah...Jasne.-zaśmiał się cały czas mi się przyglądając.-Musisz i koniec,chyba że chcesz żeby Jazz i Jax byli smutni.-uśmiechnął się łobuzersko.
-Ty już nie zastawiaj się rodzeństwem...Dobrze wiem że to ty chcesz popatrzeć na mnie w bikini.-z gotowym strojem zniknęłam w łazience.Szybko się przebrałam i gotowa z uśmiechem na ustach wyszłam z łazienki.
-Masz ten strój??
-Mam.-wytknęłam mu język.
-To idziemy.-podał mi rękę i wyszliśmy z domu,pogrążeni w rozmowie o byle czym dojechaliśmy do domu chłopka.Trzymając się za ręce weszliśmy do budynku.
-Jesteśmy!-krzyknął Justin ciągnąc mnie do kuchni gdzie wszyscy byli już w strojach kąpielowych.
-Dzień dobry.-uśmiechnęłam się do wszystkich a maluchy uradowane podbiegły do nas. Ukucnęłam i przytuliłam ich mocno do siebie.Gdy już mnie puścili spojrzeli na mnie z uśmiechami.
-Będziesz się kąpać prawda??-zapytała dziewczynka.
-A mam inne wyjście??-spojrzałam na nich obojga.
-Nie.-powiedział Justin.
-Ty siedź cicho...
-Ah...Dzięki.-powiedział niby z fochem i się zaśmiał.Maluchy pobiegły po do salonu bo zaczęła się akurat jakaś kreskówka.
-Miło cię wreszcie widzieć Karli.-uściskała mnie Pattie.
-Ciebie również.-odwzajemniłam uścisk a gdy się już od siebie odsunęłyśmy przytuliłam się do boku Justina który mnie objął dumnie.
-Synku...-spojrzała na Justina.-Wiesz że chciałabym to usłyszeć oficjalnie.-uśmiechnęła się szeroko spoglądając to na mnie to na swojego syna.
-Ugh...-JB wywrócił oczami a ja go leciutko walnęłam w plecy upominając aby się zachowywał.-Więc...-wyprostował się dumnie.-Musimy wam coś powiedzieć...-spojrzał na mnie dając znak żebym to ja dokończyła.
-Jesteśmy razem.-uśmiechnęłam się nieśmiało spoglądając najpierw na Pattie później na ojca Justina a na końcu na Erin.
-Gratulacje..-uśmiechnęła się Pattie.-Nareszcie.-podeszła się przytulić więc ją serdecznie uściskałam a później uczyniłam to samo z pozostałymi którzy życzyli nam szczęścia i takie tam...
-Dobra...My idziemy się przebrać.-Justin pociągnął mnie za rękę w stronę swojego pokoju.Zaśmiałam się bo prawie biegliśmy i kiedy weszliśmy do pokoju chłopak zamknął drzwi przyciskając mnie do nich i całując po szyi.Zachichotałam.
-Kochanie...Mieliśmy się przebrać.-wplotłam palce w jego włosy i wygięłam się w pasie dotykając brzuchem chłopaka.-Justin.Mówię serio.-powiedziałam stanowczo a chłopak się opamiętał i spojrzał mi głęboko w oczy.
-Masz rację...-szepnął cicho,był lekko smutny więc pocałowałam go namiętnie a później się odsunęłam.Uśmiechnął się skradając jeszcze jeden pocałunek.Szybko się przebraliśmy w stroje kąpielowe i razem zeszliśmy na dół.
-Ślicznie wyglądasz...-szepnął mi na ucho gdy schodziliśmy po schodach.Miałam na sobie jeden ze strojów który bardzo lubiłam.
-Dziękuję dziękuje.-uśmiechnęłam się dumnie i zajrzałam do salonu kontrolując czy maluchy jeszcze oglądają.Nie było nikogo więc wyszliśmy za dom.Erin i Pattie leżały na leżakach a Jeremy z dziećmi chlapali się w wodzi.Podeszłam do żeńskiej części towarzystwa i położyłam się na leżaku obok.Słońce naprawdę ciepło grzało więc aż miło było po wylegiwać się na leżaku.Rozmawiałyśmy o modzie jednak w pewnym momencie poczułam jak mokry i w porównaniu z moim rozgrzanym ciałem,zimny JB podnosi mnie do góry.
-Justin! Jesteś zimny!
-Oj nie przesadzaj...-śmiał się tak samo jak reszta,z uśmiechem niósł mnie w stronę basenu.
-Proszę,proszę,proszę nie wrzucaj mnie.-mówiłam nerwowo trzymając go za szyję.Jednak chłopak nie posłuchał i po chwili byłam już w wodzie.Byłam troszkę zła ale w mojej obronie młodsze rodzeństwo chłopaka popchnęło go do wody i wylądował obok mnie.Gdy się wynurzyłam śmiałam się i nie mogłam przestać.Chłopak był udawanie zły i patrząc na mnie szepnął abym wzięła powietrze do płuc więc tak zrobiłam i po chwili zanurzyliśmy się pod wodę całując.Było to miłe uczucie ponieważ bąbelki powietrza które wypuszczaliśmy wędrowały do góry po naszych twarzach.Gdy już tlen się nam skończył szybko się wynurzyliśmy.Wtedy dopiero stwierdziłam że woda jest naprawdę ciepła.
-Co wy tam tak długo robiliście??-zapytał Jax siedząc na brzegu basenu obok Jazzy.
-Yyy...-Justin spojrzał na brata wielkimi oczami a ja się roześmiałam.Położyłam się na plecach i zaczęłam dryfować.
-Justin mnie podtapiał.-powiedziałam widząc że mój chłopak nie może nic wykombinować.
-Ej!-zbulwersował się widząc że to na niego cała wina spadła.
-Nie dobry Justin!-krzyknęła Jazzy wskakując do basenu.Zarówno dziewczynka jak i chłopczyk potrafili pływać.Siostra JB podpłynęła do niego i zaczęła chlapać a on jak małe dziecko odwdzięczył się jej tym samym.Usiadłam na brzegu basenu i się wpatrywałam jak cała trójka rodzeństwa się wygłupia.
-Widać że go kochasz...-obok mnie usiadła Pattie.-On ciebie też.-uśmiechnęła się serdecznie.Cały czas przypatrywałam się mojemu chłopakowi.-O czym myślisz??
-Jestem tak szczęśliwa że nie myślę o niczym innym jak o nim.-uśmiechnęłam się delikatnie.
-Karo chodź do nas!-Justin spojrzał na mnie z uśmiechem.Ja jednak spojrzałam na Pattie pytającym wzrokiem,ponieważ rodzice nauczyli mnie manier i one nie pozwalały w połowie rozmowy odchodzić.
-Idź...-uśmiechnęła się mama chłopaka a ja wstałam i zgrabnie wskoczyłam do basenu na główkę.Pod wodę podpłynęłam do Jazzy która mnie nie zauważyła,wzięłam ją do góry i mocno przytuliłam.Dziewczynka w pierwszym momencie się wystraszyła ale później odwzajemniła uścisk.Popływaliśmy z dzieciakami jeszcze chwilę jednak dochodziła już godzina o której oni jedli więc razem z swoimi rodzicami i Pattie poszli do kuchni.Dryfowałam na plecach z zamkniętymi oczami a Justin mi się przyglądał.
-Jestem taka szczęśliwa z tobą.-spojrzałam na chłopaka podpływając już normalnie.Uśmiechał się delikatnie więc złapał mnie w talii i przysunął do siebie tak że oplotłam go nogami w pasie.Odgarnęłam jego mokre włosy z czoła i się uśmiechnęłam.Zaczęliśmy się całować cały czas uśmiechając jednak w pewnym momencie ktoś odchrząknął i zobaczyliśmy....
_____________________________________________________________________
Nie jestem zadowolona...Jednak moja koleżanka powiedziała że jest śliczny i mam go dodać.
Proszę napiszcie w komach co Wy o nim sądzicie i jak myślicie kto jest tą tajemniczą osobą?? :D
Pozdrowionka ;*
-Patryś

piątek, 22 lutego 2013

Rozdział 21 "-Bo inni będą cię podrywać."

Na imprezę do Chrisa każdy pojechał w parach, samochodami chłopaków.Ja z JB byliśmy najszybciej przed domem kumpla.Zadowoleni wyszliśmy z samochodu i zaczekaliśmy na resztę.Justin usiadł na masce i skrzyżował ręce na klacie.Z uśmiechem mi się przyglądał.
-Co??
-Nic,nic.Po prostu patrzę.-uśmiechnął się szeroko.-I podoba mi się to co widzę.-zmierzył mnie od stóp do głowy i przygryzł wargę.Ja wywróciłam oczami i spojrzałam na drogę.Chłopak przyciągnął mnie do siebie i położył mi ręce na biodrach.Patrzyliśmy sobie głęboko w oczy z leciutkimi uśmiechami.
-Chciałabym cię pocałować...-szepnęłam.
-To czemu tego nie zrobisz??-spojrzał na moje usta.
-Zawsze mogą być tu paparazzi...-rozejrzałam się w około.
-Przejmujesz się tym??
-Nie chcę zobaczyć gdzieś że jestem nową zabawką Justina Biebera...Albo że po rozstaniu z Gomez pocieszasz się umawiając się ze mną...-spuściłam wzrok.
-Słońce...Nie przejmuj się tym.-podniusł mój podbródek i znów patrzyliśmy sobie głęboko w oczy.Nasze twarze powoli się zbliżały gdy nagle Miłosz zaparkował obok samochodu Biebsa.Odsunęliśmy się leciutko z grymasem na twarzach i spojrzeliśmy w stronę wysiadającej Hol i mojego brata.Po chwili podjechali też Tay z Kat.Całą szóstką udaliśmy się do budynku.Szłam przed Justinem który trzymał mnie za biodro.
-Dokończymy to później...-szepnął mi na ucho gdy już byliśmy w środku.Uśmiechnęłam się delikatnie i za chwilę podszedł Chris.
-Oooo Karo!-przytuliłam się do przyjaciela.
-Siemka Chris.
-Impreza była zorganizowana specjalnie dla was abyście się pogodzili a widzę że jednak poradziliście sobie bez mojej pomocy...-spojrzał na dłoń Biebera.-No cóż...
-I tak ci dziękujemy.-pocałowałam chłopaka w policzek.
-Gdzie twoja towarzyszka stary??-zapytał Miłosz.-W końcu każdy miał z kimś przyjść...
-Carson rozmawia z moją siostrą.-uśmiechnął się.Caitlin była kiedyś dziewczyną Justina...Nie uśmiechał mi się fakt że była na tej imprezie ale w końcu to jej brat ją zorganizował.
-Zatańczysz??-zapytał Justin widząc że mam grymas na twarzy.Spojrzałam na niego i się uśmiechnęłam.
-Pewnie.-chłopak złapał mnie za rękę i po chwili szaleliśmy już na środku salony w grupie innych osób.Tańczyłam tyłem do chłopaka który ocierał się o mnie z uśmiechem.Nie przeszkadzało mi to i też się uśmiechałam.Świetnie się bawiliśmy.Gdy zachciało nam się pić,razem poszliśmy do stolika gdzie były napoje.Stała obok nich była chłopaka.
-Justin!-uśmiechnęła się szeroko.
-Caitlin...-mruknął i złapał mnie w pasie przytulając do siebie.
-Co u ciebie??
-Wszystko dobrze...-podałam mu napój i upiłam łyk swojego.
-Jestem Caitlin.-przedstawiła się wyciągając do mnie rękę.
-Karolina.-uścisnęłam dłoń i wymusiłam uśmiech.
-My idziemy...-powiedział Justin ciągnąc mnie za rękę w stronę Taya i Kat.
-Co jest??-zapytał chłopak widząc że nie jesteśmy zadowoleni.
-Moja była...
-Eh...-mruknął Taylor.-Nie przejmuj się nią.Jesteś teraz z Karoliną.
-Nie jesteśmy razem!-powiedziałam podnosząc wzrok z nad kubka napoju.
-Nie??-wytrzeszczyła oczy Kat.-Naprawdę??
-No.-byłam lekko smutna i nie chciało mi się dłużej siedzieć na tej imprezie.Nikt nic więcej nie powiedział.Upiłam łyk i rozejrzałam się po pomieszczeniu.
-Chcesz stąd iść?-zapytał JB widząc że się nudzę gdy siedzieliśmy na sofie.Opierałam głowę o ramie chłopaka.
-Tak...Nie mam ochoty tutaj siedzieć.
-Ja tak samo...-wstał i wyciągnął do mnie rękę.-Chodź...Zmywamy się.
-Ale jesteśmy tu dopiero 3 i pół godziny...-uścisnęłam jego dłoń i spojrzałam na niego.
-No i co?Nikt nie powiedział że musimy zostać do końca.Chodź,idziemy pożegnać się z resztą.
-Ok.-wstałam i razem poszliśmy do naszej paczki.Grzecznie przeprosiliśmy i pożegnaliśmy się z nimi.Wychodząc trzymaliśmy się za ręce i gdy już byliśmy na schodach spotkałyśmy siostrę Christiana.
-Już wychodzicie??Tak szybko??
-Nie twój interes Caitlin...-syknął Bieber i pociągnął mnie w stronę samochodu otwierając mi drzwi.Szybko wsiadłam a po chwili już jechaliśmy.Chłopak był zdenerwowany i to było widać.Położyłam mu rękę na karku i zaczęłam miziać jego włosy.Powoli się rozluźniał.
-Gdzie jedziemy??
-A gdzie byś chciała??-zapytał spoglądając na mnie i położył mi dłoń na kolanie.
-Nie mam pojęcia,ale nie chcę wracać do domu.-uśmiechnęłam się do niego.
-W takim razie pojedziemy w jedno miejsce...-powiedział uśmiechając się tajemniczo.
-Nie powiesz mi gdzie,prawda?
-Nie.-uśmiechnął się szeroko.
-Ugh...-wywróciłam oczami i spojrzałam na jezdnię.Przez całą drogę rozmawialiśmy o jakiś głupotach,na przykład takich jak to co robiliśmy wczoraj wieczorem i wgl.Gdy po 30 minutowej jeździe dotarliśmy przed jakiś hotel, Justin zaparkował i przed wyjściem spojrzał na mnie z tajemniczym uśmiechem.Byliśmy przed jakimś starym budynkiem.
-Gdzie my jesteśmy??-zapytałam gdy weszliśmy w bramę.
-To jest stary hotel w którym moi dziadkowie się poznali.Lubię tu przychodzić...-wchodziliśmy gdzieś po schodach.W pewnym momencie wyszliśmy na dach.Widać było całe miasto,było tu pięknie.
-Jest tu prześlicznie...-rozmarzyłam się podchodząc do barierki.
-Jesteś pierwszą osobą którą tu przyprowadziłem...-poszedł do mnie i stanął obok.-Mam do ciebie pytanie.-złapał mnie za ręce,staliśmy do siebie przodem patrząc sobie w oczy.-Karli...Od dawna układam sobie w myślach jak cię o to zapytać...I...Chciałbym...-jąkał się cały czas.-No bo...Zostałabyś moją dziewczyną??-zapytał uśmiechając się nieśmiało.
-Tak.-rzuciłam się mu na szyję i mocno przytuliłam.-Oczywiście że tak, głuptasie.-chłopak podniusł mnie do góry i kręcił kilka razy,cały czas przytulałam go mocno.Gdy już stałam chłopak złapał moje policzki i namiętnie pocałował.Trwało to chwilę zanim się od siebie oderwaliśmy.Spojrzeliśmy sobie w oczy i pojedyncza łza spłynęła mi po policzku,chłopak automatycznie wytarł ją kciukiem i musnął znów moje usta.
-Czemu płaczesz??-spojrzał na mnie czule.
-Tak długo na to czekałam...Cieszę się.-znów przytuliłam się do chłopaka który objął mnie mocno w talii.
-Ja też...-szepnął mi do ucha.-Kocham cię Karolina.
-Ja ciebie też Justin.-pocałowałam go czule i delikatnie a później znów spojrzałam w jego oczy.
Przez 3 godziny leżeliśmy na kocu który Justin przyniósł tutaj aby nie było mu zimno gdy spędzał tu czas.Leżeliśmy wtuleni wpatrując się w zachodzące słońce,Justin obejmował mnie w pasie jedną ręką której dłoń wylądowała na moim biodrze a drugą miał wsuniętą pod swój kark.Natomiast ja bawiłam się naszymi splecionymi palcami a druga leżała na moim brzuchu.Rozmawialiśmy o tym jak powiemy to naszym rodzicom i znajomym.A przede wszystkim jak Justin to ogłosi w show biznesie.Bałam się tego bo wiedziałam że nie wszystkie Beliebers będę z tego powodu zachwycone.Justin mnie pocieszał mówiąc że cały czas będzie ze mną i że razem damy radę.Widziałam że też się lekko obawiał tego wszystkiego.Gdy już się ściemniło i było około 24.00 postanowiliśmy wracać.Wtuleni zeszliśmy tą samą drogą a później wsiedliśmy do samochodu.Przez całą drogę rozmawialiśmy i trzymaliśmy się za ręce.Gdy już byliśmy pod moim domem Justin odprowadził mnie do drzwi.
-Teraz nareszcie nie musimy się ukrywać.-trzymał ręce nad moimi biodrami,ja miałam swoje splecione na jego karku.Chłopak delikatnie musnął moje usta.-Nareszcie...-szepnął zadowolony.-Dobranoc słońce.-pocałował mnie namiętnie a ja oczywiście odwzajemniłam.
-Dobranoc kochanie.-patrzyłam jeszcze jak chłopak odjeżdża w później cała w skowronkach weszłam do domu.W budynku było ciemno,co mnie nie zdziwiło ponieważ było po północy.Zdjęłam budy i na paluszkach poszłam do swojego pokoju.Zażyłam dłuższej relaksującej kąpieli i umyłam zęby.Odświeżona wyszłam w piżamie do swojego pokoju jednak tak zobaczyła mojego brata siedzącego na łóżku.
-Co ty tu do cholery robisz??-szepnęłam zamykając za sobą drzwi.
-Siedzę.-mruknął.Miłosz nie był ani pijany ani naćpany jednak zachowywał się dziwnie.Na kolanach trzymał swojego laptopa.
-Miłosz??Co ci jest??-usiadłam obok niego.Jednak on nic nie powiedział.Pokazał mi zdjęcia na których byłam ja i JB przed domem Chrisa,później jak wchodziliśmy do hotelu i jak całowaliśmy się przy pożegnaniu przed domem.Pomyślałam sobie że szybko te zdj trafiły do netu.Ale gdy wróciłam na ziemię spojrzałam na brata.-Nie rozumiem...
-Jesteście razem, prawda??-spojrzał na mnie pytająco.
-Tak...Dzisiaj mnie o to zapytał.-uśmiechnęłam się lekko.-Ale nie rozumiem czemu jesteś smutny...
-No bo jesteście razem.
-Powinieneś się cieszyć że jestem szczęśliwa.-nie mogłam pojęć jego myślenia.
-Ale teraz pewnie odetniecie się od nas.
-Miłosz??O czym ty pieprzysz??Przecież my się nie odsuniemy od paczki.I tak jak sam to mówiłeś wyglądaliśmy jak dwójka zakochanych więc teraz zmienił się tylko fakt że jednak jesteśmy razem.-przytuliłam brata.-To że jestem z JB nie zmieni faktu że cię kocham.
-To chciałem usłyszeć.-uśmiechnął się szeroko całując mnie w głowę.
-Manipulator...-wywróciłam oczami i wyswobodziłam się z uścisku brata.
-Więc jak? Opowiesz co robiliście??-spojrzał na mnie z chytrym uśmieszkiem.
-Jutro, głupku.Padam z nóg.-położyłam się wygodnie i przykryłam kołdrą.-Dobranoc.-powiedziałam do brata który już był przy drzwiach.
-Dobranoc panno Bieber.
-Idiota...-syknęłam i się zaśmiałam.Gdy mój brat zamknął drzwi ułożyłam się wygodniej i rozmyślałam nad dzisiejszym dniem.Byłam taka szczęśliwa że wreszcie mogłam przyznać iż Justin jest ze mną.
Rano obudziły mnie promienie słońca wpadające do pokoju,niezadowolona jęknęłam i wstałam wędrują do szafy po jakieś ciuchy.Gdy już strój miałam przygotowany poszłam się przebrać i ogarnąć do łazienki.Uśmiechałam się do odbicia w lustrze gdy myłam zęby i myślami cały czas byłam w obłokach.Gotowa wyszłam z łazienki i wkładając tel do kieszeni spodenek zeszłam do kuchni.
-Dzień dobry.-uśmiechnęłam się do brata który szperał w lodówce.
-Cześć młoda.
-Gdzie rodzice??-zapytałam siadając na krześle przy blacie.
-Na zakupach.
-A mała?
-Z nimi.-powiedział z grymasem wyjmując mleko.-Czasami jej zazdroszczę.Rodzice poświęcają jej tyle czasu a ze mną ojciec nawet nie pogada.-zalał płatki mlekiem i usiadł naprzeciwko mnie.
-Ja niby czasem też...Chciałabym opowiedzieć mamie wszystko ale ona nie ma czasu...-powiedziałam smutna biorąc jabłko.Spojrzałam na zegarek ścienny i była godzina 11.34.Opowiedziałam bratu cały wczorajszy wieczór z Biebsem.
-Wychodzę dzisiaj z Holly na randkę.-uśmiechnął się szeroko mój brat.
-I nic mi nie powiedziałeś wcześniej?!Dzięki...
-Byłaś tak zajęta Bieberem a ja ją zaprosiłem wczoraj.-wytknął mi język.
-Muszę do niej zadzwonić.-wyjęłam tel i szukałam numeru przyjaciółki.Odebrała już po drugim sygnale więc włączyłam na głośnomówiący i poszłam do salonu.
-Hej kochana.-przywitała się dziewczyną,ja usiadłam na sofie podkurczając kolana pod brodę i patrzyłam przez okno.
-Hej słońce.Co u ciebie??
-Miłosz zaprosił mnie na randkę!-piszczała przejęta.-Kat chce pogadać.Poczekał włączę na głośnomówiący.
-Kat jest u ciebie??
-No.
-Hej Karo!-druga przyjaciółka też była podekscytowana.
-Hej Kati.-uśmiechnęłam się szeroko słysząc swoje przyjaciółki.-Więc opowiadać mi tutaj wszystko.
-To raczej ty powinnaś się nam tłumaczyć,młoda damo.-powiedziała niby złym tonem Hol.
-Widziałyście już foty??
-Trudno ich nie zauważyć.Są wszędzie.-zaśmiała się Kat.Opowiedziałam dziewczyną całą sytuację a one piszczały zadowolone.
-No nareszcie...Ile może było czekać?-Kat była taka szczęśliwa,cieszyłam się że dziewczyny mnie wspierają.
-Dobrze że się odważył.-Hol była z naszej trójki zawsze poważna.Mimo to jednak ja byłam tą najdoroślejszą i najodpowiedzialniejszą.Dziewczyny opowiedziały mi co wczoraj działo się na imprezie,i stwierdziłam że dużo nas nie ominęło...Ponieważ nic szczególnego się nie działo.
-Dobra kochana,my musimy już kończyć.-powiedziała Katnis.
-Spoko,zobaczymy się dzisiaj??-zapytałam moje przyjaciółki.
-Się zobaczy.
-To pa kochane głupki.-uśmiechnęłam się do telefonu.Dziewczyny się pożegnały a później rozłączyły.Była godzina 12.45 więc postanowiłam pooglądać najpierw telewizję zanim zacznę przygotowywać obiad. Jednak nie było nic ciekawego więc wyłączyłam i poszłam do kuchni.Zrobiłam mięso i usmażyłam frytki,nie chciało mi się robić nic szczególnego ponieważ bolała mnie trochę głowa i nie miałam na nic siły.Zawołałam swojego brata i pogrążeni w rozmowie o tym gdzie Miłosz zabiera Hol skonsumowaliśmy swoje dania.Mój brat zmył naczynia a ja postanowiłam zrelaksować się ćwicząc jogę w salonie.Szybko pobiegłam do pokoju przebrać się w coś bardziej wygodnego i gdy już byłam gotowa ustałam przed lustrem.
-Mmm...Niezła figura.-uśmiechnęłam się do siebie i zadowolona pogłaskałam brzuch.Dumna z tego jaką mam figurę ubrałam strój sportowy i zeszłam na dół.Na początek zrobiłam parę ćwiczeń rozgrzewających a później robiłam moje ulubione pozycje,, i na końcu . Uwielbiałam jogę ponieważ bardzo mnie odprężała i pozwalała mojemu ciału utrzymywać elastyczność.Z mojej oazy spokoju wyrwał mnie dzwonek do drzwi.Szybko wstałam i pobiegłam otworzyć.
-Wow...-otworzyłam drzwi i stał w nich Justina.
-Hej kochanie.-uśmiechnęłam się do chłopaka który stał z szeroko otwartymi oczami i buzią.
-Zabraniam ci się tak ubierać.-od razu spoważniał.
-Niby dlaczego??
-Bo inni będą cię podrywać.-patrzył głęboko w moje oczy.
-Jesteś stuknięty.-przytuliłam go za szyję i pocałowałam w usta.
-A tak na serio po co ci ten strój?-zapytał wchodząc za mną do salonu.
-Joga.-uśmiechnęłam się biorąc telefon z stolika i złapałam chłopaka za rękę ciągnąc do mojego pokoju.
-Coś się stało??-zapytał niepewnie.Widziałam że się martwił bo wiedział że uprawiam jogę tylko w tedy gdy boli mnie głowa albo się czymś zamartwiam.
-Głowa mnie trochę boli.-weszliśmy do pokoju,wzięłam ciuchy w których byłam wcześniej ubrana i poszłam się szybko przebrać do łazienki.Gdy wyszłam JB leżał na łóżku i mi się przyglądał.Ja położyłam się obok i wtuliłam się w chłopka który mnie objął.
___________________________________________________________________
Nie wiem czy się Wam spodoba bo boli mnie głowa i jestem troszkę przeziębiona.
A gdy nie czuję się dobrze mam jeszcze bardziej rozbujaną wyobraźnię xD
Jednak liczę że was wciągnie :P Proszę o opinię w komach ;*
Pozdrowionka i udanego weekendu <3
-Patryś

środa, 20 lutego 2013

Rozdział 20 "-Ej! Nie jestem głupi tylko zakochany!"

Przez kolejne dni chodziłam normalnie do szkoły,ignorowałam Justina który próbował ze mną porozmawiać ale zawsze udało mi się uciec albo Miłosz,DJ i Tay go odciągali lub zagradzali mu do mnie dostęp.Udało mi się uniknąć jego spojrzenia za każdym razem.Cierpiałam strasznie,co noc płakałam i miałam koszmary.Zaszywałam się w swoim pokoju pod kołdrą patrząc w sufit i płacząc.W szkole siedziałam patrząc się przed siebie a moi przyjaciele mówili do mnie jednak ja nie odpowiadałam.Odzywałam się tylko na lekcjach gdy pani mnie zapytała.Byłam wdzięczna że moja paczka,bez JB i Chrisa,ciągle stara się do mnie dotrzeć.Starali się jak mogli i wgl nie poddawali.
Była sobota i zaplanowałam sobie oglądanie filmów z kartonikiem lodów.Obudziłam się jak każdego ranka z opuchniętymi oczami.Jednak stwierdziłam że nie będę się malować bo i tak to bez sensu jeśli zostanę cały dzień w domu przed tv.Ubrałam się w coś wygodnego i zeszłam na dół zjeść śniadanie.Ponieważ lekcje odrobiłam już jak przyszłam ze sql więc miałam weekend wolny.Zrobiłam sobie płatki i usiadłam przy blacie wyglądając przez okno.Słońce dopiero wschodziło,co świadczyło o tym że było bardzo wcześnie.Spojrzałam na zegarem na ścianie i rzeczywiście było wcześnie.4.36.Westchnęłam i pogrążona w rozmyśleniach dokończyłam śniadanie.
-Witam witam.-do kuchni wszedł zaspany Tay.
-Co ty tu robisz??-zapytałam myjąc miskę.Po chwili wszedł też Miłosz.Chłopacy byli w samych bokserkach ale już się przyzwyczaiłam więc zignorowałam to.
-Nocowałem u Miłosza.-uśmiechnął się siadając na krześle.-Nawet nie zauważyłaś??
-Nie.Byłam cały czas u siebie.-wytarłam ręce.-Co wy tak wcześnie już nie śpicie??
-Jeść nam się chce.-wytknął mi język Miłosz podchodząc do lodówki.
-Ja wam coś zrobię.-odpędziłam brata od lodówki i pokazałam na krzesło obok gościa.-Na co macie ochotę??-spojrzałam na chłopaków.Ci popatrzyli po sobie i z uśmiechami przenieśli wzrok na mnie.
-Omlety z podwójną bitą śmietaną,truskawkami i nutellą.-wyrecytował ładnie Miłosz.
-I z sosem toffi.-dodał Tay.
-Widzę że bardzo zgodni i głodni jesteście.-zaśmiałam się wracając do lodówki i wzięłam potrzebne produkty.Przygotowałam chłopakom zgodnie z zamówieniem jedzenie i usiadłam przed nimi kładąc talerze na blacie.
-Dzisiaj idziemy na imprezę.-powiedział Miłosz jedząc mój wyrób.-Pyszny omlet.-uśmiechnął się szeroko oblizując bitą śmietanę z kącików ust.
-Do kogo idziecie?
-Idziemy...Cała trójka.-upomniał mnie nasz przyjaciel.-A omlet rzeczywiste wyśmienity.
-Ja nigdzie nie idę.-powiedziałam stanowczo siadając prosto.-Nie mam takiego zamiaru.
-Idziesz Karo.Nie będziesz znów siedzieć w domu i się nudzić albo zaszywać w książkach.
-Nie dopuścimy do tego.-dodał Taylor.Czasami zaskakiwało mnie to jak oni się rozumieli i byli jednomyślni.
-Proszę was chłopacy...Ja naprawdę wolę siedzieć w domu.-mruknęłam spoglądając na okno.
-Jasne jasne.Na 14.00 masz być już gotowa w salonie.-wytknął mi język mój brat wstawiając talerz do zmywarki.Tayler poszedł w ślady Miłosza i po chwili wyszli z kuchni.Westchnęłam i wstałam od blatu.Podreptałam smutna do swojego pokoju posiedzieć na parapecie z kubkiem herbaty i popatrzeć na niebo.Oparłam głowę o szybę i pojedyncze łzy słynęły mi po policzku.Była godzina 6.00 rano.Słyszałam jak chłopacy wygłupiają się grając na konsoli brata w jego pokoju.Uśmiechnęłam się sama do siebie wyobrażając sobie co wyrabiają i popiłam łyk picia.Odwróciłam głowę spoglądając na ścianę za łóżkiem gdzie było pełno zdjęć moich z Justinem...Cały czas się uśmiechałam,wspominałam jak wtedy się wygłupialiśmy w paru grając w piłkę albo jak Justin wysmarował mnie całą lodami gdy byliśmy na spacerze z całą paczką...W pewnym momencie usłyszałam jak ktoś mnie woła,wyjrzałam przez okno i zobaczyłam Biebera.
-Czego chcesz?-otworzyłam okno i oparłam się na łokciach.
-Proszę wybacz mi!
-Justin nie drzyj się...-przyłożyłam palec do ust na znam aby się zamknął.
-Czekaj...-szepnął i zaczął wchodzić po drzewie które rosło obok domu,jego gałęzie sięgały prawie do mojego pokoju.-Pomożesz??-wyciągnął do mnie dłoń gdy stał już prawie na końcu jednej z gałęzi.
-Powinnam nie pomagać i jeszcze cie zrzucić ale jakie by było zamieszanie...-podałam mu dłoń i pomogłam wejść na parapet.
-Czyli nie martwisz się już o mnie??-spojrzał na mnie poprawiając ubranie.
-A ty się martwiłeś o to jak się będę czuła??-zapytałam ironicznie krzyżując ręce na piersiach.-Nie.-odpowiedziałam sama.Chłopak posmutniał.
-Wybacz mi...Rozstałam się z Gomez.Była dobra na chwilę ale to przy tobie czuję się szczęśliwy.Ona była tylko głupim zauroczeniem które minęło ale moje serce chciało ciągle do kogoś innego.Ono chciało do ciebie.To o tobie ciągle myślałem i gdy całowałem się z Seleną wyobrażałem sobie że to ty.Tylko przy tobie jestem w 100% sobą.Tylko tobie ufam i tylko z tobą chcę być.-uklęknął przede mną.-Karolina...Proszę wybacz mi.-złapał moją dłoń i spojrzał głęboko w moje oczy.
-Justin...To już nie pierwszy raz jak mnie skrzywdziłeś...Chcę kogoś kto nawet jak będę wyglądać fatalnie bo np będę przeziębiona powie mi że wyglądam ślicznie,który nie będzie się wstydził ze mną wyjść,złapać za rękę,przytulić i pocałować,który będzie mnie wspierać i pocieszać,kogoś kto będzie słuchać jak przeklinam cały świat a później po prostu się uśmiechnie i mnie przytuli,kogoś kto będzie się ze mną wygłupiał ale gdy będę miała fatalny humor i nie będę chciała z nikim gadać on to zrozumie i będzie milczał ze mną,kogoś kto zobaczy mnie z łzawi w oczach pierwsze słowa jakie powie to "kogo mam opierdolić??",kogoś kto będzie mnie zabierał na romantyczne spacery i kolacje...Kogoś kto będzie mnie kochał taką jaką jestem...-ostatnie zdanie szepnęłam.
-Jest za późno abym był taką osobą??-spojrzał na mnie smutno cały czas klękając.Miałam łzy w oczach,pogłaskałam chłopaka po policzku i uśmiechnęłam się.
-Chyba nie...-uklękłam przed nim.-Tęskniłam za tobą.-szepnęłam mu do ucha przytulając go za szyję a on mnie przytulił w talii.
-Ja za tobą też.Nawet nie wiesz jak bardzo.Przysięgam że już nigdy cię nie skrzywdzę.-spojrzał mi głęboko w oczy i łapiąc za policzki namiętnie pocałował.Odwzajemniłam buziaka.Kiedy staliśmy znów przytuliłam się do chłopaka.
-Jeśli mnie jeszcze raz zranisz w ten sposób nie wiem co ci zrobię.-powiedziałam a chłopak uniósł mnie do góry.Oplotłam go nogami w pasie i zaśmiałam się a on mnie pocałował w ramie.Gdy już stałam na własnych nogach cmoknęłam go jeszcze raz w usta i wyswobodziłam się z uścisku i skoczyłam na łóżko kładąc się na plecach.Chłopak uśmiechnął się szeroko i usiadł obok mnie.
-Mam coś dla ciebie.-uśmiechnął się nieśmiało i wyją pudełeczko.
-Co to??-spojrzałam najpierw na opakowanie a później na chłopaka.
-Sama zobacz.-wręczył mi je i spojrzał z leciutkim uśmiechem.Niepewnie otworzyłam pudełeczko i ujrzałam śliczny naszyjnik.
-Jaki piękny!-dotknęłam leciutko palcem tak jakbym się bała że zaraz się rozpadnie.
-Podoba ci się??
-Jest niewyobrażalnie piękny...Ale nie mogę go przyjąć.-zamknęłam pudełko kładąc je na kolanie chłopaka.-Ja nie mogę.
-Karo.-chłopak złapał mnie za policzek.-Przyjmiesz go.Chciałbym abyś go miała.-uśmiechnął si i musnął moje usta.Po chwili wyjął naszyjnik z pudełka i wstał odgarniając moje włosy.Zapiął go na szyi i pocałował ramie.-Pasuje do ciebie idealnie.-chłopak się wyprostował a ja dotknęłam naszyjnika i się lekko uśmiechnęłam.
-Dziękuje...Jest wspaniały.-ustałam przed chłopakiem i położyłam mu ręce na karku a on mi swoje na biodrach przysuwając mnie do siebie.
-Poszłabyś dzisiaj ze mną na imprezę Chrisa??
-Czekaj,czekaj...-oderwałam się od niego i złapałam za rękę wychodząc z pokoju.-Zaczekaj tu.-odwróciłam się do niego przodem i lekko uśmiechnęłam.Później weszłam a raczej wtargnęłam bez pukania do pokoju brata.-Więc to było zaplanowane??Ta cała impreza??Chcieliście mnie tam zaciągnąć żebym z nim pogadała?-stanęłam na środku,mój brat siedział na fotelu obok Taya i oboje grali na konsoli.Spojrzeli na mnie zdziwieni.-To było uknute prawda??
-Tak...-szepnął Miłosz.
-I po co??
-Bo oboje cholernie cierpicie! Karo,zrozum że on też ma uczucia!-ustał zdenerwowany przede mną.Chłopacy byli już ubrani i ogarnięci.
-Czekaj czekaj...-Taylor wstał z uśmiechem.-Zobacz co ma na szyi.-pokazał palcem na naszyjnik.
-Ten sam co Bieber nam pokazywał.-chłopacy razem myśleli tak jakby osobno im było ciężko.Przewróciłam oczami.
-Jest tu??-zapytał nasz gość.
-To nie możliwe...Usłyszelibyśmy drzwi frontowe.-odpowiedział mój brat cały czas mi się przyglądając.
-A co jeśli nie wszedł drzwiami??-Taylor się zaśmiał.-Okno.
-Nieee....Nie sądzę.-mój brat nie chciał uwierzyć w spekulację Taylora.Po chwili w drzwiach stanął uśmiechnięty Bieber opierając się o framugę.
-Siema.-uśmiechnął się szeroko.
-Ale...-Miłosz nie mógł niczego pojąć,jak zwykle z resztą.Ja podeszłam do piosenkarza i się w niego wtuliłam.On objął mnie ramieniem i pocałował w głowę.-Teraz już wgl nie wiem co się dzieje...
-Jeny jaki z ciebie debil...Pogodzili się.-Taylor walnął Miłosza w głowę.
-Aaaa....-mój brat odkrywał właśnie Amerykę a ja z Bieberem zaśmieliśmy się.Miłosz czasami nie myślał zbyt szybko,szczególnie gdy oderwało się go od konsoli.
-My idziemy...-uśmiechnęłam się spoglądając na zdezorientowanych chłopaków.
-Ale przyjedziecie na tą imprezę Chrisa??-zapytał Miłosz.
-Oczywiście.-odpowiedział mu Justin.-Zaciągnę ją tam nawet siłą.-spojrzał na mnie z chytrym uśmieszkiem a ja wywróciłam oczami i wyszłam z pokoju.Justin wyszedł zaraz za mną i złapał mnie za brzuch podnosząc do góry i niosąc do pokoju,śmiałam się jak głupia jednak chłopak nic sobie z tego nie robił.Gdy znaleźliśmy się w pokoju zaczął się ze mną kręcić.
-Stop!Justin stop!-krzyczałam przez śmiech a chłopak grzecznie mnie posłuchał i postawił na nogach.-Jesteś głupi.-odsunęłam się od niego lekko łapiąc równowagą,cały świat wirował mi przed oczami.
-Ej! Nie jestem głupi tylko zakochany!-oburzył się podchodząc do mnie i łapiąc mnie za policzki złożył pocałunek na moich ustach.-W tobie.-uśmiechnął się i znów namiętnie pocałował moje usta.Gdy się od siebie oderwaliśmy spojrzałam głęboko w jego oczy a później przytuliłam się do niego.-Kocham cię Karo...Jak nikogo innego.Jesteś całym moim światem.-wyszeptał mi do ucha.Przy nim czułam się bezpieczna i szczęśliwa.Leżeliśmy przez jakiś czas na łóżku wtuleni w siebie i rozmawialiśmy o koncertach Justina.
-Hah...
-Co??
-Po prostu pierwsza powiedziałaś mi że mnie kochasz..
-To jest powód do śmiechu??-spojrzałam na niego.
-Nie.Ale myślałem że to ja będę pierwszy.
-Oj nie ważne.-pocałowałam go w usta lekko a później snów leżeliśmy rozmawiając na różne tematy.Jednak w pewnym momencie zadzwonił telefon Biebera i musiał wracać do domu ponieważ Scooter chciał z nim pogadać.Odprowadziłam chłopaka do drzwi i gdy już stał na schodach a ja opierałam się o framugę on przyciągnął mnie za talię do siebie i namiętnie pocałował,założyłam mu ręce na szyi i odwzajemniłam pocałunek.
-Będę po ciebie o 13.50.-uśmiechnął się kiedy już się od siebie odsunęliśmy.
-Postaram się być gotowa.-wytknęłam mu język a chłopak zrobił znudzoną minę.
-Musisz być gotowa.
-No dobra,dobra już nie marudź.-cmoknęłam jego usta i wróciłam do domu.-Papa.
-Papa mała.-uśmiechnął się i poszedł w stronę swojego samochodu który był zaparkowany na podjeździe.
Cała w skowronkach wróciłam do swojego pokoju gdzie na łóżku siedzieli chłopacy.Przyglądali mi się z uśmiechami.
-Co??
-Nic nic.-wyszczerzył się Tay.
-Nie wiem o co wam chodzi...-stanęłam przy drzwiach.
-Chris kazał wszystkim chłopakom zaproszonym na imprezę przyjść z towarzyszką...-zaczął Tay.
-Ja idę z Hol,a on-pokazał mój brat na chłopaka obok.-z Kat.
-Ta impreza była pomysłem Chirsa aby pomóc nam wyznać nasze uczucie dziewczyną...A przy okazji pogodzić was.-uśmiechnął się gość.
-W takim razie muszę podziękować Chrisowi.-podeszłam do szafy.Wcześniej zerknęłam na zegarek i była 12.36.Postanowiłam już wybrać strój żeby później nie zaprzątać sobie tym głowy.
-A nam nie podziękujesz??-oburzył się Miłosz.
-Niby za co??-odwróciłam się w ich stronę zakładając ręce na biodrach.
-Yyy...
-No właśnie...-uśmiechnęłam się i wróciłam do przeszukiwania szafy.Chłopacy wyszli z mojego pokoju z głupimi uśmiechami,widać że byli podekscytowani.Nie wiedziałam że mojemu bratu podoba się Holly chociaż rzeczywiście zawsze gdy Hol była z nami Miłosz był nieśmiały i ciągle na nią zerkał.Po dłuższym czasie znalazłam idealny zestaw. Zadowolona położyłam go na łóżku i zeszłam na dół przygotować obiad ponieważ było już około 13.06.Szybko przygotowałam spaghetti i jakiś sos i zawołam chłopaków.Pogrążeni w dyskusji o dzisiejszej imprezie zjedliśmy posiłek a później każdy rozszedł się w swoją stronę,Tay do siebie do domu,Miłosz do siebie do pokoju a ja do swojego pokoju.Zaczęłam się szykować i ogarniać i gdy już byłam gotowa zerknęłam na zegarek.13.45.
-Uff...Zdążyłam.-szepnęłam do odbicia w lustrze a potem zeszłam zadowolona na dół.
-Wow...-Miłosz siedział przed tv i przełączał kanały.-Co zrobiłaś z moją siostrą??
-Ha.Ha.Ha...Ale śmieszne.Naprawdę...-wywróciłam oczami i poszłam do drzwi bo ktoś zadzwonił.Była to Holly.-Miłosz!
-Witaj śliczna.-mój brat szybko zjawił się w drzwiach całując Holly w policzek.
-Cześć.-zawstydziła się lekko wchodząc do domu.-Ładnie wyglądasz Karo...Jak nie ty.
-Dzięki...Ty również.A ty Miłosz mógłbyś iść po nią a nie...-skarciłam brata zamykając drzwi.
-Mama mnie podwiozła bo jechała do miasta.-powiedziała moja przyjaciółka siadając na sofie obok Miłosza.
-A no chyba że tak...-usiadłam w fotelu i po chwili znów zadzwonił dzwonek.-Ja otworzę.-podeszłam do drzwi i ujrzałam Kat z Tayem.-Siemka.-uśmiechnęłam się do gości i wpuściłam ich do domu.Oboje przywitali się i usiedli na sofie na przeciwko mojego brata i Holly.Nie zdążyłam usiąść a znów zadzwonił dzwonek tym razem już wiedziałam kto to jest więc z uśmiechem podeszłam do drzwi.
-Witaj piękna.-przywitał się chłopak przytulając mnie w talii i podnosząc mnie do góry wszedł do domu.
-Witaj przystojniaku.-pocałowałam go w policzek a chłopak odstawił mnie na podłogę.-Świetnie wyglądasz.-uśmiechnęłam się do chłopaka.
-Nawet w 1/10 nie dorównuję tobie.-pocałował mnie w policzek gdy znajdowaliśmy się już przy fotelu.
-Jasne,jasne.
-A ty jak zwykle nie wierzysz...-chłopak usiadł na fotelu i łapiąc mnie za biodra pociągnął za sobą tak że siedziałam bokiem na jego kolanach.
______________________________________________________________________
:D Uuuuuu ale mi się podoba *_* ahhh jaka satysfakcja :D jedyna rzecz która mi wyszła ostatnio :/
Miałam duży problem z znalezieniem ubrania dla Karo na imprezę ale sądzę że nieźle wyszło ;)
Czekam na waszą opinię :*
-Patyrś

poniedziałek, 18 lutego 2013

Rozdział 19 Jednak...Kocham cię Justin"

...Panna Gomez. Od razu się wkurzyłam,miałam ochotę jej przywalić.Justin był lekko zły ale na jego twarzy malowało się zakłopotanie.Widząc jego reakcję puściłam jego dłoń i lekko się odsunęłam.
-Witaj kochanie.-powiedziała zadowolona Gomez i podeszła do chłopaka całując go w policzek.Byłam w szoku ponieważ Justin nawet nie zareagował,nie odsunął się,nic.
-Justin??-spojrzałam na chłopaka.-O co tu chodzi??-byłam wkurzona i sfrustrowana.Bieber stanął obok Seleny i spojrzał na mnie przepraszająco.Otworzyłam szeroko oczy i przełknęłam głośno ślinę.
-Jesteśmy razem.-uśmiechnęła się Gomez.-Teraz tak na serio.-położyła chłopakowi rękę na ramieniu i przytuliła się do niego.-A to wszystko dzięki tobie...
-Nienawidzę cię.-syknęłam do Biebera i wybiegłam z domu.Miłosz właśnie wchodził do budynku z Kennym.Mój brat był w szoku,ja płakałam i wybiegłam na chodnik.Ochroniarz Biebera pobiegł za mną tak samo jak mój brat.Jednak Miłosz miał ochotę wrócić do domu i przywalić Justinowi.
-Tak mi przykro...-Kenny złapał mnie za rękę i przyciągnął mocno przytulając.
-Co jest??-podbiegł Miłosz.
-Gomez...-szepnęłam zapłakana wtulając się w dużego męszczyznę.
-Co?!-Miłosz był w jeszcze większym szoku.
-Ona tam jest...Są razem.-płakałam jak małe dziecko.Kenny cały czas mnie przytulał.
-Boże Karo tak mi przykro...-mój brat szepnął smutno i podszedł bliżej wyciągając ręce tak abym się do niego przytuliła.Zrobiłam to i po chwili szliśmy do samochodu.Kenny szepnął coś do Miłosza ale niestety nie słyszałam.Chłopak pokiwał głową na znak że zrozumiał i pomógł mi wsiąść do samochodu.
-Trzymaj się mała...-szepnął do mnie jednak ja nie byłam w stanie odpowiedzieć.Gdy Kenny odsunął się minimalnie od samochodu,Miłosz z piskiem opon wyjechał z podjazdu.Jechaliśmy szybko więc w krótkim czasie znaleźliśmy się przed domem.Oboje szybko wyskoczyliśmy z samochodu i wbiegliśmy do pustego domu.Jak zwykle rodziców z siostrą nie było...Nic nowego.Pobiegłam do swojego pokoju zamykając za sobą drzwi.Miłosz wiedział że pójdę się wykąpać i przebrać więc poszedł do siebie.Po skończeniu postanowionych czynności weszłam już przebrana do mojego pokoju.Oczy mnie piekły od płaczu ale jednak cały czas jakieś łzy spływały mi po policzkach.Usiadłam na łóżko i patrzyłam przed siebie.Usłyszałam pukanie ale nic nie odpowiedziałam,nie odwróciłam nawet głowy w tamtą stronę.Do pokoju wszedł Miłosz.Usiadł obok mnie i mocno przytulił.
-Damy sobie radę...-pocałował mnie w głowę gdy się w niego wtuliłam.Siedzieliśmy tak przez parę minut,płakałam a Miłosz mnie cały czas przytulał.Zeszliśmy później na dół do salonu,usiadłam w fotelu który znajdował się bokiem do drzwi wyjściowych i okryłam kocem.Miłosz siedział na sofie i przełączał kanały.Ja patrzyłam nieobecnym wzrokiem w ścianę obok telewizora a łzy same mi spływały, trzymałam brata za dłoń i starałam się opanować.W jednym momencie usłyszeliśmy pukanie do drzwi.
-Ja otworzę...-szepnął mój brat wstając szybko z sofy i całując mnie w głowę.Otarłam łzy chusteczką i nie zmieniałam pozycji.-Co ty tu robisz??-Miłosz mówił złym głosem więc odwróciłam wzrok.W drzwiach stał Bieber.
-Muszę z nią porozmawiać.-chciał wejść ale mój brat zagrodził mu wejście.Piosenkarz spojrzał na Miłosza a później na mnie.-Karo...-widać było że cierpi ale nie chciałam się nad nim litować.Pokręciłam przecząco głową i szybko wstając okryta kocem pobiegłam na górę.Nie chciałam z nim rozmawiać...Na sam jego widok łzy napływały mi coraz szybciej.Rzuciłam się na łóżko przytulając do poduszki.Płakałam i nie potrafiłam przestać.
-Skarbie...-do pokoju wszedł Miłosz.-Zejdź na dół.-chłopak usiadł obok mnie a ja skuliłam się jeszcze bardziej
-On tam jest,prawda??
-Musisz z nim porozmawiać.-pogłaskał mnie po ramieniu a ja się odwróciłam siadając.
-Po co go wpuściłeś??Po co mi to robisz??
-Bo mi wszystko wyjaśnił...
-Co to do cholery jest do wyjaśniania??Są razem i tyle..
-Zejdź do niego.Proszę...-spojrzał na mnie czule.Wstałam szybko i wyszłam z pokoju.Zbiegłam na dół i zobaczyłam siedzącego Justina na sofie z łokciami opartymi o kolana i twarzą schowaną w dłonie.
-Masz 5 minut.-ustałam za fotelem krzyżując ręce na piersi.Byłam wściekła na brata i Biebera.Chłopak przez którego tak bardzo cierpiałam podniusł szybko się z kanapy i spojrzał na mnie.
-Karo...-podszedł do mnie wyciągając do mnie dłoń a ja się tylko odsunęłam.
-Streszczaj się...Tik, tak.Tik,tak.-spojrzałam na niego złowrogo.
-Przepraszam...-spuścił ze mnie wzrok przenosząc go na podłogę.-Było mi ciężko...Tęskniłem a nie mogłem tego pokazać.Nie miałem komu się wygadać a Scooter nie chciał anulować kontraktu z Sel.Była jedyną osoba która mogła mnie zrozumieć...Zaczęliśmy rozmawiać.Zwierzyłem się jej,ona bardzo mi pomogła.Wyszliśmy parę razy i tak jakoś wyszło...-spojrzał na mnie.
-Była jedyną osobą która cię rozumiała...-powtórzyłam jego słowa.-Teraz przynajmniej wiem co o mnie myślisz...-poczułam że kolejna porcja łez napływa mi do oczu.
-To nie tak...
-Mieliśmy iść na randkę...Miałam nadzieję że coś między nami będzie.-spojrzałam na niego już płacząc.-Dawałeś mi nadzieję...-zmrużyłam oczy.-A ja wierzyłam jak głupia w każde twoje słowo,wyczekiwałam przyjazdu, nie oglądałam żadnych stron plotkarskich żeby nie robić sobie powodów do tego aby stracić do ciebie zaufanie czy robić ci jakieś wyrzuty.Czekałam jak ta idiotka...
-Tęskniłem za tobą...
-Właśnie widać...Ja też tęskniłam ale to nie znaczy że umawiałam się z innymi.Justin.Byliśmy na jednej randce,zaplanowaliśmy już drugą a ty wykręcasz taki numer?Wiesz jak ja się teraz czuję??Jestem upokorzona i załamana...
-Nie chcę cię stracić.
-Za późno.Już za późno.-zamknęłam na chwilę oczy żeby zatrzymać napływające łzy.-Dobrze że tą trasa się odbyła...Przynajmniej oszczędziliśmy sobie rozstań.
-Co ty mówisz?-spojrzał na mnie niepewnie.
-Chodzi mi o to że ta trasa pokazała że nawet nie potrafimy wytrzymać w rozłące jako przyjaciele...Więc jako para na pewno byśmy się co chwila kłócili...Twój czas już minął.-zrobiłam krok w tył i pokazałam na drzwi patrząc w podłogę.-Żegnaj...
-Karo...Nie skreślaj mnie.-podszedł do mnie dotykając mojego policzka swoją dłonią.
-Zostaw.-powiedziałam oschle odsuwając twarz od jego dłoni.-Wyjdź już...
-Naprawdę tego chcesz?
-Wyjdź.-powiedziałam a chłopak wpił się w moje usta.Całował namiętnie i z pożądaniem, jednak ja nie chciałam być tą drugą.Nie mogłam...Odepchnęłam chłopaka i rozpłakałam.-Wynoś się stąd.-pokazałam na drzwi i ze schodów zszedł Miłosz.
-Justin...-mój brat spojrzał na piosenkarza.-Pogadamy później.
-Karli...Przepraszam.-spojrzał ostatni raz na mnie przepraszającym wzrokiem i wyszedł.Było mi cholernie przykro,znów rozpłakałam się jak dziecko.Miłosz przytulił mnie do siebie i pogłaskał po głowie.Wtuliłam się w brata i rozpłakałam jeszcze bardziej.Staliśmy tak przez dłuższy czas aż się troszkę uspokoiłam i postanowiłam się iść położyć.Było już dosyć późno a ja byłam strasznie zmęczona i oczy mnie piekły.Pobiegłam na górę do swojego pokoju i przebrałam się i położyłam do łózka.Szybko zasnęłam bo byłam bardzo zmęczona.Poprzedniej nocy nie spałam prawie wgl ponieważ emocje związane z przyjazdem JB mi na to nie pozwoliły.
Rano obudziłam się wcześnie z myślą że muszę iść do szkoły...Poszłam się jeszcze wykąpać żeby zmyć z siebie całe zmęczenie.Ubrana wyszłam z łazienki zgarniając tylko segregator z notatkami który miałam w domu.Do kieszeni spodenek włożyłam telefon i kasę na lunch a później zeszłam na dół gdzie czekał Michał.
-Ślicznie wyglądasz.-uśmiechnął się otwierając mi drzwi.
-Ah dziękuję dziękuję.-z uśmiechem wyszłam z domu zakładając swoje policyjne okulary.
-Humorek też widzę że dopisuje..-Miłosz szedł obok mnie przyglądając mi się z leciutkim uśmiechem.
-Eh...Na twarzy uśmiech a w sercu ból.To najtrudniejsza z życiowych ról.-wzruszyłam ramionami i spojrzałam przed siebie.Był śliczny ciepły dzień.Słonko ładnie świeciło i nie było wiatru.Szyliśmy w ciszy uśmiechając się do siebie.Gdy znaleźliśmy się przed szkołą mój humorek troszkę się pogorszył albo postawiłam być twarda więc wzięłam głęboki oddech i wkroczyłam na szkolny korytarz.Wszyscy się na mnie patrzyli i coś szeptali.Z uśmiechem skierowałam się w stronę mojej szafki i zobaczyłam Biebera.Starałam się go zignorować i podeszłam do swojej ławki.Otwierając ją nie spojrzałam na chłopaka,wyjęłam potrzebne książki na angielski i zamykając musiałam przejść obok chłopaka.
-Ślicznie wyglądasz...-uśmiechnął się do mnie idąc obok.
-Odwal się...
-Karo proszę poświęć mi chwilę.
-Już poświęciłam wczoraj.-szłam pewnie przed siebie nie patrząc na chłopaka.
-Muszę ci coś powiedzieć.-skakał zadowolony wokoło mnie uniemożliwiając mi spokojny chód.
-Uspokoisz się??
-Nie.
-Justin!-irytował mnie powoli.Chłopak szeroko się uśmiechnął na dźwięk swojego imienia.Nie przestawał się wygłupiać.Ja już miałam tego dość więc się napięcie odwróciłam i zaczęłam iść w inną stronę.Chłopak podbiegł do mnie i złapał za rękę którą ja szybko wyrwałam.
-Porozmawiamy??
-Nie??-znów się odwróciłam napięcie i zaczęłam iść szybko do klasy.
-Będę czekał na ciebie w sali gimnastycznej na następnej godzinie.-uśmiechnął się gdy weszliśmy już go klasy i podeszłam do swoich przyjaciółek.
-Pfff...-przywitałam się przytuleniem z obiema dziewczynami.Musiałam im wytłumaczyć o co mu chodziło więc wszystko jak na spowiedzi powiedziałam co prawda z grymasem na twarzy z którego dziewczyny miały ubaw.Lekcja szybko minęła ponieważ cały czas esemesowałam z Kat pod ławką.Bieber gapił się na mnie z uśmiechem przez całą godzinę a ja to olewałam.Gdy zadzwonił dzwonek zerwał się szybko z ławki i wybiegł z klasy.Wszyscy patrzyli na niego jak na debila a my z dziewczynami spokojnie wstałyśmy z ławek i wyszłyśmy na korytarz gdzie każdy się na mnie patrzył.Wkurzało mnie to.Zostawiłyśmy książki w szafkach i poszłyśmy do szatni przebrać się w stroje gimnastyczne.Wychodząc na salę szłam tyłem śmiejąc się z dziewczynami.Gdy jednak już znalazłyśmy się w środku dziewczyny otworzyły szeroko usta ja widząc ich miny odwróciłam się do nich tyłem.
-O matko...-byłam w szoku.Na trybunach była chyba cała szkoła, na środku stał Bieber z mikrofonem a z tyłu jacyś tancerze.To byli jego tancerze,poznałam ich z daleka.Stałam jak wryta gdy się odwróciłam dziewczyn już nie było.Stałam zakłopotana.Justin zaczął śpiewać "Somebody to love" a ja otworzyłam szeroko oczy.Byłam w szoku bo w pewnym momencie podbiegł do mnie Max,jeden z tancerzy,i pociągnął do Biebera który kazał mi usiąść na wysokim krześle.Zrobiłam co chciał a on dalej śpiewał.Gdy się skończyła piosenka zaczął śpiewać kolejną," One Less Lonely Girl".Byłam w takim szoku że nie mogłam się ogarnąć siedziałam tam wpatrując się w Justina który jak gdyby nigdy nic,jakbyśmy byli tam sami śpiewał do mikrofonu i patrzył mi w oczy.Gdy piosenka się skończyła uśmiechnął się spoglądając na mnie.
-To jak??Wybaczysz mi i pójdziesz ze mną na kolejną randkę??-zapytał cały czas mówił do mikrofonu.Byłam w szoku.Jednak nie potrafiłam nic powiedzieć.Patrzyłam się na chłopaka z załzawionymi oczami.Wstałam gwałtownie i wybiegłam z sali,zostawiając na środku chłopaka i wszystkich zdziwionych nastolatków.Szybko się przebrałam w szatni i wybiegłam na korytarz.Z szafki wzięłam długopis i kawałek kartki napisałam na niej: "Przykro mi Justin ale ja nie chcę być tą drugą...Jesteś z Seleną i niech tak będzie.Nie chcę stawać wam na przeszkodzie...Jednak...Kocham cię Justin. Żegnaj.". Karteczkę wrzuciłam do szafki chłopaka i pobiegłam do sekretariatu.Mówiąc że źle się czuję pani napisała mi zwolnienie i pozwoliła iść do domu.Cała zapłakana wróciłam do pustego budynku, wbiegłam do  mojego pokoju i rzuciłam się na łóżko....Cały czas płakałam i obwiniałam się za to wszystko.
___________________________________________________________________
:D Udało mi się napisać jeszcze dzisiaj. Jestem w szoku bo zajęło mi to bardzo mało czasu.
Z rozdziału jestem nawet zadowolona i mam nadzieję że Wam też się spodoba ;)
Proszę o jak najwięcej komów i żebyście udostępniali stronkę znajomym to dla mnie bardzo ważne bo uwielbiam to pisać. :*
Buziaki <3
-Patryś